Acht Franse landschappen die bijna niet bij hetzelfde land lijken te horen
Frankrijk is een van die landen waar je tijdens een lange autorit meerdere keren het gevoel kunt krijgen dat je een grens bent overgestoken. Kale bergtoppen veranderen in groene valleien, wijngaarden maken plaats voor vulkanische heuvels en aan de kust verschijnen landschappen die variëren van enorme zandduinen tot roze granietrotsen.
De oppervlakte van Frankrijk en de grote geologische verschillen zorgen voor een uitzonderlijke variatie aan natuur. Wie verder kijkt dan de bekende stranden en steden ontdekt een land met oude vulkanen, diepe rivierkloven, wetlands, hooggebergte en zelfs landschappen die bijna aan een woestijn doen denken.
1. De slapende vulkanen van de Auvergne
Midden in Frankrijk ligt een landschap dat is gevormd door vulkanische activiteit. In de Auvergne liggen tientallen oude vulkanen waarvan de ronde toppen nog altijd duidelijk herkenbaar zijn.
Een van de bekendste gebieden is de Chaîne des Puys. Over tientallen kilometers liggen hier vulkaankegels naast elkaar. De Puy de Dôme is de beroemdste en biedt vanaf de top een weids uitzicht over de omliggende vulkanen.
De vulkanen zijn al lange tijd niet meer actief, waardoor hun hellingen inmiddels grotendeels zijn begroeid met gras en bos. Juist die zachte groene vormen geven het gebied zijn karakteristieke uiterlijk.
2. De turquoise kloof van de Verdon
In het zuidoosten ligt een landschap dat nauwelijks sterker kan contrasteren met de groene vulkaanheuvels van de Auvergne. De Gorges du Verdon is een diepe kloof die door de rivier de Verdon in het kalksteen is uitgesleten.
Op sommige plaatsen rijzen de rotswanden honderden meters boven het water uit. De rivier staat bekend om zijn opvallende blauwgroene kleur, die sterk afsteekt tegen het lichte gesteente.
Langs de bovenrand lopen wegen met verschillende uitzichtpunten. Vanaf beneden kun je delen van de kloof per kano, kajak of waterfiets verkennen. Hierdoor ziet hetzelfde landschap er vanaf het water compleet anders uit dan vanaf de hoge rotswanden.
3. Het Plateau de Valensole wanneer alles paars kleurt
Niet ver van de Verdon ligt het Plateau de Valensole. Buiten het bloeiseizoen bestaat het landschap vooral uit landbouwgrond en glooiende heuvels. In de vroege zomer verandert het echter volledig.
Lange rijen lavendel kleuren grote delen van het plateau paars. Daartussen liggen graanvelden, boerderijen en kleine wegen. In de verte zijn regelmatig de bergen van de Provence zichtbaar.
Hoewel de lavendelvelden door mensen zijn aangelegd, zijn ze uitgegroeid tot een van de herkenbaarste landschappen van Zuid-Frankrijk. Het patroon van rechte rijen tegen de glooiende heuvels maakt het gebied vooral vroeg in de ochtend en tegen zonsondergang bijzonder fotogeniek.
4. De toppen en gletsjers van de Franse Alpen
Richting de grens met Italië en Zwitserland wordt het landschap steeds hoger. Hier liggen de Franse Alpen met diepe valleien, bergmeren, gletsjers en enkele van de hoogste toppen van West-Europa.
De Mont Blanc domineert het gebied rond Chamonix. Met een hoogte van ruim 4.800 meter steekt de berg ver boven de omliggende valleien uit. Rond het massief liggen verschillende gletsjers, waaronder de bekende Mer de Glace.
Op lagere hoogtes bestaan de hellingen uit bossen en bergweiden. Hogerop verdwijnen de bomen en nemen rotsen, sneeuw en ijs het landschap over. Daardoor kun je tijdens één bergtocht door meerdere klimaatzones lopen.
5. De Camargue: water, zout en een eindeloze horizon
Aan de monding van de Rhône ligt een landschap zonder hoge bergen of diepe kloven. De Camargue is juist opvallend vlak en bestaat uit moerassen, lagunes, zoutvlaktes en graslanden.
Het gebied staat bekend om zijn witte paarden, zwarte runderen en grote aantallen vogels. Vooral flamingo's zijn een opvallende verschijning in de ondiepe watergebieden.
Door de openheid lijkt de horizon hier soms eindeloos. Water en lucht lopen op afstand bijna in elkaar over. Het landschap verandert bovendien met het waterpeil en de seizoenen, waardoor sommige gebieden tijdelijk droogvallen en andere juist onder water komen te staan.
6. Dune du Pilat: een berg van zand aan de Atlantische Oceaan
Ten zuidwesten van Bordeaux ligt een van de meest ongebruikelijke landschappen van Frankrijk. De Dune du Pilat is de hoogste zandduin van Europa en vormt een enorme zandmassa tussen de Atlantische Oceaan en uitgestrekte dennenbossen.
Vanaf de top ontstaat een bijzonder uitzicht. Aan de ene kant ligt de oceaan met zandbanken en de baai van Arcachon. Aan de andere kant strekt een groen bos zich tot aan de horizon uit.
De duin is voortdurend in beweging. Door de wind wordt zand langzaam landinwaarts verplaatst. Daardoor verschuift de duin en bedekt hij geleidelijk delen van het achterliggende landschap.
7. Roze graniet langs de kust van Bretagne
Aan de noordkust van Bretagne ligt de Côte de Granit Rose. Hier bestaat de kust uit enorme granieten rotsblokken met roze, koperkleurige en soms bijna oranje tinten.
Wind, regen en zee hebben de rotsen gedurende miljoenen jaren afgerond en uitgehold. Hierdoor zijn bijzondere vormen ontstaan die op sommige plaatsen bijna op opgestapelde stenen lijken.
Bij laagwater worden meer rotsen zichtbaar en kun je tussen baaien en granietformaties wandelen. Wanneer het zonlicht laag staat, wordt de roze kleur van het gesteente nog duidelijker.
8. De kalkstenen toppen van de Calanques
Tussen Marseille en Cassis ligt opnieuw een totaal ander kustlandschap. Hier snijden smalle baaien diep door witte kalkstenen bergen richting de Middellandse Zee. Deze baaien worden calanques genoemd.
Steile rotswanden omsluiten kleine stranden en helderblauw water. Sommige baaien zijn alleen te voet of vanaf zee goed bereikbaar. Daardoor voelt het gebied ondanks de nabijheid van Marseille op verschillende plekken opvallend ruig.
De vegetatie is aangepast aan hitte, droogte en wind. Lage struiken en pijnbomen groeien tussen het lichte kalksteen en zorgen voor groene accenten in het rotsachtige landschap.
Frankrijk verandert met iedere regio
De landschappen van Frankrijk zijn moeilijk onder één noemer te brengen. In Bretagne bepalen getijden en granietrotsen het uitzicht, terwijl aan de andere kant van het land gletsjers tussen de hoogste toppen van de Alpen liggen. In de Provence vind je droge kalksteenplateaus en lavendelvelden, terwijl de Camargue juist uit water en wetlands bestaat.
Zelfs tijdens een vakantie van enkele weken is het onmogelijk om alle landschappen te ontdekken. Dat maakt Frankrijk juist interessant voor meerdere reizen. Iedere regio kan een compleet ander beeld van het land geven.
Wie de bekende autoroutes af en toe verlaat en richting nationale parken, regionale natuurgebieden en kleinere binnenwegen rijdt, ontdekt hoeveel verschillende gezichten Frankrijk heeft. Soms hoef je daarvoor maar honderd kilometer verder te reizen om het gevoel te krijgen dat je in een totaal ander deel van Europa bent aangekomen.